W sejmie trwają właśnie prace nad projektem ustawy budżetowej na 2022 rok. Przypadają one na bardzo trudny okres. Wskaźnik inflacji osiągnął właśnie 6,8% w stosunku r/r. Ten wzrost dotkliwie odbija się na naszych domowych budżetach.

Problem wysokiej inflacji zdominował debatę ekonomiczną w Polsce na jesieni 2021 roku. I słusznie. Drastyczny wzrost kosztów utrzymania uderza w poziom życia dużej części ludności kraju i zmniejsza realne korzyści z podwyżek wynagrodzeń pracowników – które i bez inflacji są często niskie i niepewne [1]. O ile jednak problem dostrzegają wszyscy obserwatorzy, to już nie ma między nimi zgody co do diagnozy oraz rekomendacji "co robić?". Fakt, iż postulat walki z inflacji formułują dziś elity biznesowe i finansowe powinien również zapalić lampkę ostrzegawczą w głowach związkowców. Przyjrzyjmy się zatem źródłom obecnej inflacji w Polsce i poszukajmy wniosków dla ruchu pracowniczego.

W Polsce toczy się dyskusja nt. rosnących cen energii. W gazetach pojawiają się alarmistyczne materiały, mówiące o lokalnych podwyżkach cen gazu o ponad 100%. Wszyscy drżą także o ceny prądu i paliwa. Ta sytuacja nie jest wyjątkowa tylko dla naszego kraju. W wielu innych państwach toczy się podobna debata. Tak jak nad Wisłą, prawica wszędzie próbuje przerzucić odpowiedzialność za ten stan rzeczy na ekologię. Na pytanie: „Co się kryje za podwyżkami rachunków za prąd i gaz?” – próbuje odpowiedzieć w swoim artykule, opublikowanym 19 września 2021 r. na stronach internetowych zaprzyjaźnionego z Inicjatywą Pracowniczą związku zawodowego ADL Cobas, Paolo de Marchi.

W czwartek 23 września na profilu Facebookowym Inicjatywy Pracowniczej odbyło sie webinarium "Inflacja - perspektywa pracownicza". Poniżej prezentujemy zapis video dyskusji, tekst wprowadzający do spotkania oraz prezentację w formacie PDF do pobrania.

Dyskusja na ten temat wybuchła kilka miesięcy temu na liście Inicjatywy Pracowniczej. Kwestia inflacji ma dla wszystkich pracowników duże znaczenie. Wzrost inflacji oznacza bowiem spadek realnego wynagrodzenia. Czy jest jednak tak groźny jak rysują to neoliberalni ekonomiści?