Wywiad ukazał się w 51 numerze Biuletynu IP

Wiosną 2019 r. drużyny kolejowe Przewozów Regionalnych w Chojnicach na Pomorzu powołały do życia Komisję Zakładową Inicjatywy Pracowniczej. Jednym z głównych żądań pracowników jest uwzględnienie czasu dojazdów jako czasu pracy, co ma oparcie w ignorowanych zapisach Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy i innych aktach prawnych. Od momentu powstania komisja jest zaciekle atakowana przez dyrekcję. Na ironię, za kluczowe narzędzie represji szefowie obrali właśnie zsyłanie buntowników do najbardziej odległych miejsc pracy. Niebezpiecznie wydłużana praca maszynistów przekłada się na zagrożenie zdrowia i życia pasażerów – najczęściej innych uboższych pracowników najemnych, którzy nie mogą sobie pozwolić na jazdę drogimi pociągami Pendolino. Poniższy wywiad przeprowadzono 25 marca 2019 r. w Chojnicach podczas pierwszego spotkania Komisji Zakładowej.

Już od początku swojej działalności na zakładach pracy Inicjatywa pracownicza borykała się z przeszkodami prawnymi. Związek zawodowy jako struktura formalna podlega konkretnym reżimom prawnym, bez realizowania których nie jest możliwe zrzeszanie pracowników w celu obrony ich praw i interesów zawodowych i socjalnych. Związkowcy i związkowczynie nie mogą dopuścić do podważenia skuteczności ich działań, co równałoby się najczęściej dotkliwym sankcjom ze strony pracodawców, którzy zawsze są zawsze w lepszej pozycji w sporze z pracownikami.

Skala odpowiedzialności jaka stoi za osobami nadzorującymi prace związku jest tak duża, że nie raz spotykaliśmy się z tego powodu z rezygnacją z członkostwa, a w konsekwencji także z dalszych staraniach o lepsze warunki pracy. Obawy przed potencjalnymi pomyłkami nie są nieuzasadnione: prawo pracy to gałąź prawna, która przysparza problemów również wykwalifikowanym prawnikom.

9 maja pod siedzibą ambasady amerykańskiej w Warszawie odbyła się konferencja prasowa zapowiadająca spór zbiorowy w magazynach logistycznych firmy Amazon. Komisja Międzyzakładowa OZZ Inicjatywa Pracownicza oraz Zakładowa Organizacja Związkowa NSZZ Solidarność działające przy Amazonie wystosowały wspólne żądania:

W poniedziałek 29 kwietnia na dworcach Gdynia Główna i Tczew odbyła się akcja ulotkowa: „Dyrekcja Przewozów Regionalnych igra z losem podróżnych. Przepracowani kolejarze to zagrożeni podróżni”.

Prezydencie Poznania! Jest Pan z pracownicami szkół czy przeciwko nim?
Oświadczenie pracowników samorządowych z Poznania zrzeszonych w OZZIP

Jako poznańscy pracownicy samorządowi zrzeszeni w związku zawodowym Inicjatywa
Pracownicza wyrażamy oburzenie wobec coraz śmielszych oświadczeń prezydenta Jacka
Jaśkowiaka, o wycofaniu się z wypłacenia pensji poznańskim pracownikom szkól biorącym
udział w strajku.
Nasze komisje od lat walczą o wyższe płace i polepszenie warunków pracy panujących w
Poznańskich instytucjach samorządowych. Organizujemy protesty, prowadzimy rozmowy z
miejskimi urzędnikami i politykami, tworzymy szerszy ruch na rzecz poprawy sytuacji
pracowników sektora publicznego. Z naszej wieloletniej praktyki działania wynika, że tylko
ciągła presja ze strony pracowników może zmusić samorządowców do zaprzestania polityki
cięć i zaciskania pasa. Podstawą tej presji są silne grupy pracownicze działające w zakładach.
Jesteśmy więc pod wrażeniem działalności nauczycieli i personelu technicznego szkół
zrzeszonych w poznańskim Międzyszkolnym Komitecie Strajkowym. Dzięki ich
skoordynowanym działaniom z ostatnich dni polepszenie bytu pracowników szkół jest na
wyciągnięcie ręki.

W związku z tym prezydent Poznania zmienił swój front i od kilku dni dąży do złamania strajku
w szkołach. Pełniąc obowiązki prezydenta i zasiadając w zarządach spółek miejskich, sam
zarabia kilka razy więcej, niż pracownicy szkól, żłobków, instytucji kultury itd. Równocześnie
nakłania nauczycieli, aby zadowolili się obecnymi, niemal głodowymi, płacami. Dzięki czyjej
pracy to miasto i kraj funkcjonują? Dzięki prezesom spółek, czy może dzięki politykom? Obecny
strajk pokazał, że gdy szkoły przestają działać, to kraj jest sparaliżowany. Jaśkowiak zdaje
sobie z tego sprawę i poprzez wycofanie się z pierwotnych deklaracji wypłacania wynagrodzeń,
stara się brać nauczycieli głodem, aby złamać ich siłę i zmusić ich do zakończenia protestów.
Jednocześnie cały czas twierdzi, że jest obrońcą demokracji. Panie prezydencie Jaśkowiak,
prawdziwa demokracja nie zaistnieje w kraju, którego gospodarka opiera się na niskich płacach
i w którym politycy dławią protesty pracownicze.
O ile politycy utrzymują swoją władzę za pomocą oszustw i wywoływania podziałów wśród
pracowników, o tyle podstawą naszej siły jest pracownicza solidarność. Stanowczo żądamy od
prezydenta Jacka Jaśkowiaka, aby wypłacił pensje za okres trwającego strajku nauczycieli
zgodnie ze swoimi wcześniejszymi obietnicami.

Komisja Międzyzakładowa OZZ Inicjatywa Pracownicza przy Zespołach Żłobków w Poznaniu
Komisja Międzyzakładowa przy Teatrze Ósmego Dnia

Chociaż Inicjatywa Pracownicza nie jest związkiem reprezentatywnym w branży edukacyjnej na poziomie krajowym, to jednak od momentu wybuchu strajku zorganizowanego przez ZNP i FZZ nasze komisje działające w szkołach biorą w nim aktywny udział. Pozostałe struktury związku starają się je natomiast wspierać na wszelkie możliwe sposoby.

Poniżej prezentujemy podsumowanie działań OZZ Inicjatywa Pracownicza w okresie od 8 do 19 kwietnia br. Obejmuj ono raporty ze szkół, w których od dawna istnieją i działają struktury naszego związku a także omówienie działań solidarnościowych, które organizowaliśmy na poziomie lokalnym oraz ogólnopolskim.

30 marca br. miał miejsce XI Krajowy Zjazd Delegatów i Delegatek OZZ Inicjatywa Pracownicza. Wybrano nową Komisję Krajową oraz Krajową Komisję Rewizyjną naszego związku. Dokonano także zmian statutowych. W kilku sprawach doszło do burzliwej dyskusji.

Poniżej publikujemy tłumaczenie wywiadu, jaki Philippe Alcoy przeprowadził z przedstawicielami związki zawodowego AHFSZ dla portalu "LeaftEast" [zobacz stronę internetową Left East]. Wywiad okazał się pierwotnie w języku angielskim 10 kwietnia br. - tłumaczenie i publikacja za zgodą redakcji.

Pracownicy węgierskiej fabryki Audi w mieście Györ na zachodzie kraju przeprowadzili pod koniec stycznia zwycięski, 7-dniowy strajk. Był on zorganizowany przez AHFSZ (Niezależny Związek Zawodowy Audi Hungaria). AHFSZ ma obecnie 9700 członków wśród pracowników fabryki (72% załogi) i określa się jako „związek niezależny od wszystkich politycznych partii jak również wszystkich węgierskich federacji związkowych”. Członkowie AHFSZ zgodzili się odpowiedzieć na pytania Philippe Alcoy’a.

W poniedziałek 8 kwietnia rozpoczął się strajk generalny w branży edukacyjnej. Wg. danych organizatorów (Związek Nauczycielstwa Polskiego oraz oświatowe struktury Forum Związków Zawodowych), pierwszego dnia przystąpiło do niego 14 tys. szkół i przedszkoli na 20,4 tys. wszystkich takich placówek (czyli 68%). Wszystko wskazuje na to, że może to być początek dłuższego protestu o zasięgu porównywalnym do mobilizacji nauczycielskiej z lat 1991-1993. Równie poważne co w latach 90. mogą być także jego reperkusje polityczne.

Nauczycielu!

Wciąż możesz dołączyć do strajku. Jeśli szukasz związku, który to formalnie umożliwi oraz faktycznie wesprze – zgłoś się do OZZ Inicjatywa Pracownicza.
Coraz więcej nauczycieli zgłasza się do naszego związku bowiem szuka organizacji, która umożliwi im skuteczne prowadzenie akcji strajkowej. Formalnie na rozpoczęcie strajku wystarczą dwa tygodnie. Poniżej odpowiedzi na kilka najczęściej zadawanych pytań przez środowisko nauczycielskie:

// Ile czasu trzeba, abyśmy mogli formalnie rozpocząć akcję strajkową?

Od dnia zebrania założycielskiego funkcjonujecie już na prawach komisji tymczasowej. To pozwala na niezwłoczne sformułowanie żądań wobec pracodawcy, wejście w spór zbiorowy (najpóźniej 3 dni od zgłoszenia żądań), przeprowadzenie rokowań, ogłoszenie referendum i ew. strajku. Po upływie 14 dni od zgłoszenia żądań możecie przeprowadzić strajk. Już wcześniej, w trakcie sporu zbiorowego, macie możliwość przeprowadzić także 2-godzinny strajk ostrzegawczy. Macie też możliwość powołania komitetu strajkowego, rozpoczęcia pogotowia strajkowego, oflagowania zakładu z informacją „pogotowie strajkowe”. W tym okresie Wasza komisja może też liczyć na wsparcie ze strony związku na takich samych prawach jak inne, stałe komisje: pomoc w wypełnianiu wszelkich dokumentów, prowadzeniu sporu zbiorowego oraz referendum, nagłaśnianie protestu, kontakt z innymi komisjami i związkami nauczycielskimi.

// Jak założyć tymczasową komisję IP w mojej szkole?

Pierwszy krok to zebranie założycielskie – na nim możecie powołać do życia komisję zakładową, jeśli grupa liczy co najmniej 10 członków. Gdy chętnych jest mniej niż 10 osób i/lub w tym samym regionie funkcjonuje inna szkoła, warto rozważyć stworzenie komisji międzyzakładowej. Szczegółowe informacje znajdziecie na naszej stronie w zakładce „Przystąp do IP”: www.ozzip.pl/przystap-do-ip W razie wątpliwości, na każdym kroku możecie liczyć na pomoc z naszej strony

// Należymy już do innego związku – co zrobić w tym wypadku?

Inicjatywa Pracownicza pozwala na równoczesne członkostwo w innych organizacjach związkowych. Trzeba jednak pamiętać, że największe związki nauczycielskie wykluczają, aby ich członkowie należeli do innego związku. Dotyczy to m.in. Solidarności (art. 8 ust. 3 statutu), Solidarności – Oświaty (art. 10) i ZNP (art. 8). W takim wypadku musicie zdecydować, który związek najlepiej spełnia Wasze oczekiwania.
Dokładne informacje co do tego jak najsprawniej przeprowadzić procedury dotyczące sporu zbiorowego będziemy przesyłać bezpośrednio wszystkim zainteresowanym grupom pracowników.

Spór zbiorowy zgłasza się do PIP, która przekazuje te dane GUS. Jeśli z jakiś powodów nie uda się dołączyć do kwietniowego strajku, spór zostanie odnotowany w statystykach.

Kontakt:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
729 302 698
609 486 340

11 kwietnia 2019 r. dotarła do nas tragiczna wiadomość o śmierci naszego wieloletniego przyjaciela i członka naszego związku, Piotra Sławkowskiego. Z wielkim bólem pragniemy złożyć szczere kondolencje najbliższej rodzinie oraz poinformować, że pogrzeb Piotra odbędzie się w sobotę 13 kwietnia, o godzinie 13:00, w kościele św. Mikołaja ul. Przecławska 3 w Żydowie pod Poznaniem.

Portierzy i portierki strzegący budynków Zarządu Komunalnych Zasobów Lokalowych w Poznaniu wciąż bez zaległych wynagrodzeń i stabilnego zatrudnienia. 8 kwietnia obyło się kolejne spotkanie poszkodowanych. Poznańskim dziennikarzom, władzom samorządowych oraz instytucjom centralnym przekazano „Czarną księgę poznańskiego outsourcingu i wyzysku pracy”.

Około 25 portierów i portierek, strzegących obiektów zarządzanych przez Zarząd Komunalnych Zasobów Lokalowych, jest przerzucanych z firmy do firmy wykazywanej przez ZKZL. Pomimo wcześniejszych protestów, prawdopodobnie od maja br. piąty raz w przeciągu ostatnich 10 miesięcy zmienią pracodawcę wskazanego przez ZKZL. Za dwa miesiące (październik i listopad 2018) znaczna część z nich nie otrzymała jeszcze wynagrodzenia. Stracili nawet po pod 5 tys. złotych.

Jednocześnie władze centralne i samorządowe nie potrafią odpowiednio zareagować na wyzysk i pozbawienie pracowników i pracownic wynagrodzenia. Jest to tym bardziej bulwersujące, że mówimy tu o płacach finansowanych ze środków publicznych. Dodatkowo pomimo gehenny jaką przechodzą poznańscy portierzy i portierki, miasto nie widzi potrzeby zmiany systemu outsourcingu, który w tym i innych przypadkach poraża swoją niesprawiedliwością i bezwzględnością wyzysku. Poznań jest może wolnym miastem, ale nie od wyzysku; może jest miastem równości, ale nie w zatrudnieniu.

Całą korespondencję prowadzoną przez Inicjatywę Pracowniczą w sprawie poznańskich portierek i portierów złożono na ręce dziennikarzy oraz Prokuratora Generalnego, Głównego Inspektora Pracy, Prezydenta Miasta Poznania i Prezesa ZKZL. Zebrane pisma stanowią rodzaj „Czarnej księgi poznańskiego outsourcingu i wyzysku pracy”. Jednocześnie związek nie wyklucza zaostrzenie protestów w tej sprawie i podjęcie strajku.

Protest spowodował, że od 1 grudnia ur. portierzy i portierki są zatrudniani na umowę o pracę. Znacząco wzrosły też stawki z 8 zł netto za godziną do ponad 11 zł. Osobę która ujawniła nadużycia przywrócono do pracy. W pewnym stopniu poprawiły się także warunki pracy. Inicjatywa Pracownicza – obok zaległych wynagrodzeń – domaga się jednak realnego ustabilizowania zatrudnienia, co możliwe jest tylko, wg związku, poprzez zatrudnienie zainteresowanych bezpośrednio przez ZKZL. Więcej na ten temat w nadchodzącym 51 numerze Biuletynu IP.

2 kwietnia na stronie BIPu zamieszczone zostało Zarządzenie nr 681/2019 Prezydenta Miasta Krakowa w sprawie projektu uchwały dotyczącej ogłoszenia zamiaru połączenia Galerii Bunkier Sztuki i Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w jedną instytucję. Nowa jednostka nosiłaby nazwę Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w Krakowie, Bunkier Sztuki miałby zaś stać się jej oddziałem. Jak głosi obwieszczenie, „Powstała w wyniku połączenia instytucja kultury - Muzeum MOCAK - przejmie zarówno majątek (w tym zbiory), zobowiązania oraz wierzytelności Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki”, jak też, na podstawie art. 23¹ Kodeksu pracy, pracowników tej instytucji.”

Pełny tekst Zarządzenia: [LINK] 

Projekt uchwały będzie obradowany na Komisji Kultury Rady Miasta Krakowa w dniu 9.04; natomiast 10.04 uchwała zostanie poddana pod głosowanie radnych w czasie sesji Rady Miasta Krakowa.
Komisja Zakładowa OZZ IP przy Bunkrze Sztuki negatywnie ocenia treść projektu uchwały, a zwłaszcza krzywdzącą dla załogi zakładu ocenę jego działalności programowej.

Poniżej zamieszczamy stanowisko Komisji Zakładowej dotyczące projektu uchwały.

Wszystko wskazuje na to, że w poniedziałek 8 kwietnia rozpocznie się ogólnopolski strajk generalny w edukacji, organizowany przez Związek Nauczycielstwa Polskiego. ZNP domaga się podwyżek wynagrodzeń zasadniczych nauczycieli, wychowawców, innych pracowników pedagogicznych i pracowników niebędących nauczycielami o 1 000 zł (z wyrównaniem od 1 stycznia br.). Wg. ZNP gotowość podjęcia akcji strajkowej wyraził personel ok. 80% szkół w Polsce. Mobilizacja jest wspierana przez Forum Związków Zawodowych i biorą w niej udział także szkolne komisje OZZ Inicjatywa Pracownicza ze Stargardu Szczecińskiego, Golubia-Dobrzynia oraz Raciborza. Solidarność ze strajkiem wyraziły także komisje IP działające na uniwersytetach, a na XI Zjeździe Delegatów i Delegatek OZZ Inicjatywa Pracownicza jednogłośnie przyjęto stanowisko popierające strajki i protesty w sferze budżetowej – w tym mobilizację ZNP.

Stanowisko XI Krajowego Zjazdu Delegatów i Delegatek ws. poparcia dla strajków i protestów pracowniczych w sferze budżetowej przyjęte jednogłośnie w dn. 30 marca 2019 r.

Co najmniej od 2017 r. narasta pracownicze niezadowolenie w sektorze budżetowym: pracownice i pracownicy usług publicznych i spółek skarbu państwa coraz głośniej żądają wyższych, godnych płac i lepszych warunków pracy. To niezadowolenie nie jest przy tym jedynie werbalne – przekłada się na coraz szersze i bardziej bojowe protesty, podczas których testowane są nowe formy akcji strajkowych i odmowy pracy.

W obronie Aldo Milaniego - krajowego koordynatora związku SI Cobas we Włoszech, któremu wkrótce grozi wyrok 2 lat i 4 mięsięcy więzienia. W obronie innych związkowców zagrożonych represjami.

Aldo Milani został niesłusznie oskarżony o „szantaż” w postaci organizacji serii strajków wraz z pracownikami rzeźni w prowincji Modena. Proces sądowy miał swój finał pod koniec marca, wyrok ma zapaść w najbliższych dniach. Podobne represje za działalność pracowniczą spotkały innych związkowców i aktywistów, którzy zmagają się dziś z procesami sądowymi lub karami z powodu udziału w strajkach.

Sektor logistyki we Włoszech – jeden z kluczowych obszarów gospodarki w kraju i na świecie – od około 10 lat jest miejscem niemal codziennych strajków i niepokojów pracowniczych. W ostatnich latach ruch ten rozlał się z logistyki na inne gałęzie przemysłu jak agrobiznes, handel, ceramika i metalurgia.

W poprzednim wieku ruchy pracownicze w większości walczyły o korzystniejsze prawa i umowy. Dziś niepokoje wzbudza porządek oparty na systematycznym łamaniu krajowych układów zbiorowych oraz najbardziej podstawowych zabezpieczeń dot. płac, BHP i godzin pracy. Ten ruch pracowniczy przywrócił prawa i godność tysiącom pracowników (w dużej mierze imigrantów) wcześniej uciszonych, zredukowanych do półniewolników: źle opłacanych, szantażowanych, zmuszanych do pracy w nieludzkich warunkach. Ruch wyciągnął na światło dzienne gęsto tkaną sieć bezprawia, oszustw podatkowych oraz mafijnej infiltracji. Jednak policja i prokuratura dotąd często ujmowały strajki i niepokoje pracownicze w kategoriach „naruszania porządku publicznego”. Prawa pracownicze w wielu logistycznych łańcuchach dostaw zostały więc odzyskane jedynie przez formy walki uznawane za nielegalne, np. blokady bram zakładów czy ulic i dzikie strajki. Te zdobycze przełożyły się przy okazji na setki spraw karnych przeciwko ruchowi. W dodatku, niedawno zatwierdzony przez premiera Salviniego Dekret o Bezpieczeństwie wprowadza kary nawet 12 lat za „zbrodnię blokady drogi” i natychmiastową deportację pracowników – imigrantów, którzy brali w takich blokadach udział.

Karny proces przeciw krajowemu koordynatorowi Si-Cobas Aldo Milaniemu wskazuje że wściekłe represje wobec ruchu pracowniczego w logistyce są częścią szerszej kampanii represji wymierzonej w prawa związków zawodowych, ruchów społecznych oraz opór środowisk naukowych wobec bieżącej sytuacji w kraju. Pierwotnie, Aldo został aresztowany i trzymany trzy dni w areszcie na ostatnim etapie negocjacji związkowych pod zarzutem „wymuszenia pieniędzy” na szkodę firmy przetwórczej z branży mięsnej, zarządzanej przez pewną rodzinę stale mierzącą się z zarzutami korupcji. Jego proces ujawnił ścisłe powiązania między prywatnym biznesem, a organami państwowymi. Niewinność związkowca była tak ewidentna że sam prokurator ostatnio złagodził zarzut do wersji, jakoby Aldo miał wymagać pieniędzy nie dla siebie, a dla zwolnionych pracowników. Zażądał za to kary 2 lat i 4 miesięcy więzienia. Jednak tak formułowane zarzuty mijają się z definicją wymuszenia. Aldo próbował zapobiec zwolnieniu 55 pracowników i zapewnić że zostaną właściwie opłaceni wraz z odprowadzeniem podatków i składek. To żądania typowe dla każdego poważnego związkowca. Prokuratura próbuje skryminalizować pospolity spór pracowniczy i tworzy niebezpieczny precedens. Jeśli każde żądanie ekonomiczne na korzyść pracownika może być uznawane za „wymuszenie”, podważa to same fundamenty działalności związkowej.

Dlatego też apelujemy do wszystkich sił, które sprzyjają naszemu ruchowi, aby żądały oczyszczenia z zarzutów Aldo Milaniego. Namawiamy do składania podpisów pod listem poparcia dla Aldo – angielska wersja tutaj: https://www.change.org/p/tribunale-di-modena-in-defense-of-the-si-cobas-coordinator-aldo-milani-and-of-trade-union-freedom-in-italy.

Apelujemy też o wsparcie w kampanii przeciwko kryminalizacji blokad ulicznych jako formy protestów społecznych i związkowych oraz przeciw używaniu sił policyjnych w sporach pracowniczych poza bramami zakładów pracy.

W Polsce pracuje obecnie około 2 milionów imigrantów i imigrantek. Większość z nich pochodzi z Ukrainy, ale jest też dużo osób z krajów takich jak Białoruś, Mołdawia, Nepal, Indie czy Bangladesz. Najczęściej zatrudnia się je w branży budowlanej, logistyce, usługach oraz w rolnictwie. Osoby te często pracują bez umów („na czarno”), otrzymują wynagrodzenia poniżej płacy minimalnej lub zmuszane są do podpisywania umów cywilnoprawnych; równie często zatrudnia się je za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej – pracodawcy próbują w ten sposób powstrzymać presję na wzrost płac, zyskując tanią siłę roboczą, której łatwo można się pozbyć w okresie spadku koniunktury.

Poznańska Komisja Międzyzakładowa OZZ Inicjatywa Pracownicza wydała stanowisko wspierające działania bibliotekarzy i bibliotekarek zatrudnionych przez Uniwersytet Adama Mickiewicza. Poniżej publikujemy pełną treść dokumentu:

W sobotę 9 marca o godz. 11:00 w centrum Grodziska Mazowieckiego (woj. mazowieckie) odbyła się pikieta zorganizowana przez Komisję Zakładową OZZ Inicjatywa Pracownicza w Danfoss Poland Sp. z o.o. Akcja miała na celu zamanifestowanie postulatów płacowych komisji – pracownicy i pracownice domagają się wzrostu wynagrodzeń o 4,5%, a jeśli nie będzie to możliwe – to co najmniej o 1,6% dla każdego, czyli o poziom ubiegłorocznej inflacji.