EN/DE/FR УКР/РУС KONTAKT
tik tok

Chcemy równości nie tylko zawodowej, chcemy równości kulturowej i społecznej! Przemówienie z Socjalnej Manify 2024

Kobieta jest — poza aspektami biologicznymi — jednostką społeczną, kulturową i psychologiczną, której rola i tożsamość kształtowana jest przez różnorodne czynniki, w tym oczekiwania społeczne, edukację, doświadczenie oraz jej własne wybory życiowe. Na przestrzeni lat kobieta ewoluowała. Nie jesteśmy już tylko lub aż żonami, matkami i opiekunkami domowego ogniska. Coraz bardziej liczymy się we współczesnym świecie. Jesteśmy coraz lepiej wykształcone i pełnimy coraz istotniejszą rolę w różnorodnych branżach i sektorach gospodarki.

Realizujemy się w zawodach, do niedawna jeszcze zarezerwowanych głównie lub wyłącznie dla mężczyzn. Jesteśmy: kierowcami ciężarówek, autobusów, górnikami, strażakami, lekarzami, pracujemy w służbach mundurowych. Doskonale odnajdujemy się w polityce, angażujemy się w działalność zarówno lokalną, państwową jak i międzynarodową. Kobieta we współczesnym społeczeństwie jest wielowymiarowa. Odgrywamy coraz większą rolę we wszystkich aspektach życia społecznego, gospodarczego czy politycznego. Pięknie to brzmi, jednakże, mimo postępu, wciąż istnieją wyzwania związane z równością płci.

Nadal wykonujemy zawody, tradycyjnie kojarzone z pracami wykonywanymi przez kobiety. Jesteśmy pielęgniarkami, woźnymi, sprzątaczkami, opiekunkami do dzieci, osób starszych i niepełnosprawnych, pracownicami socjalnymi, sprzedawczyniami. Niestety te zawody nadal są niedoceniane i słabo wynagradzane, pomimo że pełnią one kluczowe role w społeczeństwie.

Nadal spotykamy się z nierównościami płacowymi i dyskryminacją zawodową. Pracodawca woli zatrudnić gorzej wykształconego mężczyznę z mniejszym doświadczeniem zawodowym niż lepiej wykształconą kobietę, która znacznie lepiej wpisuje się w kryteria określone na danym stanowisku. Nadal pracodawca boi się zatrudnić kobietę, ponieważ jej ewentualna ciąża, urlop macierzyński czy inne formy zwolnień od pracy związane z opieką nad dzieckiem powodują u niego koszty. Takie myślenie jest nieakceptowalne!

Kobiety od lat łączą ze sobą pracę zawodową, opiekę nad dziećmi i prowadzenie domu. Radzimy sobie z tym tak dobrze, że nasze działania przestały być zauważane, stały się oczywiste.

To przecież oczywiste, że:

  • to kobieta opiekuje się dzieckiem;
  • to kobieta sprząta, pierze, gotuje;
  • to kobieta robi zakupy. Jeśli nie robimy zakupów, to musimy zrobić listę, co należy kupić! 

 

My – kobiety – chcemy równości nie tylko zawodowej, my chcemy równości kulturowej i społecznej. Chcemy na równi z mężczyznami wykonywać obowiązki domowe. Chcemy, żeby mężczyźni, ojcowie dzieciom i synowie matkom, na równi z nami angażowali się w opiekę nad nimi. Mówi się o zrównaniu wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn, oczywiście poprzez podniesienie wieku emerytalnego kobiet. To nie jest rozwiązanie. Rozwiązaniem problemu niskich emerytur jest podjęcie działań na rzecz eliminacji nierówności płacowych, co umożliwi podjęcie decyzji, które z rodziców zostanie w domu z chorym dzieckiem. Jeżeli mężczyzna zarabia dwukrotnie więcej, niż kobieta to na zwolnieniu lekarskim na opiekę będzie matka. To kobieta — matka — nie odprowadzi w tym czasie składki emerytalnej i w dalszej perspektywie otrzyma niższą emeryturę.

Na szczęście kobiety są coraz bardziej świadome swoich praw, dlatego jednoczymy się, aby walczyć. Wstępujemy do związków zawodowych, ponieważ stanowią one platformę wspólnego reprezentowania interesów wszystkich pracowników, walki o godne warunki pracy i życia, sprawiedliwe wynagrodzenie oraz bezpieczeństwo zawodowe.

To właśnie my, kobiety odgrywamy kluczową rolę w budowaniu sprawiedliwego i zrównoważonego środowiska pracy. Działamy na rzecz eliminacji nierówności w miejscu pracy, walczymy z dyskryminacją.

To my, kobiety:

  • negocjujemy sprawiedliwe wynagradzania i korzyści socjalne dla wszystkich pracowników;
  • działamy na rzecz eliminacji wszelkich form dyskryminacji w miejscu pracy, włączając w to: mobbing, molestowanie seksualne oraz nieuczciwe warunki zatrudnienia;
  • wspieramy pracujące matki, działamy na rzecz zapewnienia równych szans rozwoju zawodowego i awansu;

Aktywność kobiet w tych strukturach jest niezwykle istotna, ponieważ pomaga w uwzględnieniu różnorodnych perspektyw, co prowadzi do bardziej kompleksowych decyzji i poprawienia warunków pracy i życia we współczesnym bardzo wymagającym świecie.

 

Małgorzata Ziółek 

Warszawska Międzyzakładowa Komisja Personelu Niepedagogicznego

Czytaj dalej...

Składamy żądania płacowe w 4 warszawskich instytucjach kultury!

8 marca, w Międzynarodowy Dzień Kobiet, sprawiamy sobie pracowniczy prezent — rozpoczynamy walkę o podwyżki!

Pracownice i pracownicy warszawskich instytucji kultury, m.in. Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Sinfonia Varsovia, Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, zrzeszeni w Ogólnopolskim Związku Zawodowym Inicjatywa Pracownicza oraz Zakładowa Organizacja Związkowa ZZ Polskich Artystów Muzyków Orkiestrowych, Związek Zawodowy Muzyków Orkiestrowych Grupy Dętej Orkiestry Sinfonia Varsovia, Związek Zawodowy Muzyków Sinfonii Varsovii, występują dzisiaj (8 marca 2024) z żądaniami do pracodawców.

Postulaty we wszystkich instytucjach są takie same: podwyższenie wynagrodzenia zasadniczego wszystkich pracowników i pracownic o 20 proc. od 1 kwietnia 2024 r. (z wyrównaniem od 1 stycznia 2024 r.) oraz coroczna waloryzacja wynagrodzeń (co najmniej o wskaźnik inflacji).

Na spór zbiorowy zdecydowały się instytucje, nad którymi nadzór sprawuje Biuro Kultury m.st. Warszawy, bo – mimo przedwyborczej obietnicy 20-procentowych podwyżek dla „budżetówki”, którą złożył Donald Tusk, lider Platformy Obywatelskiej posiadającej większość w Radzie Miasta Warszawy – dotychczas nie zapowiedziano w nich wzrostu płac. Choć informacje o takiej podwyżce otrzymały już te instytucje kultury, dla których organizatorem jest Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. 

Domagamy się, aby w rokowaniach i mediacjach wzięli udział także osoby reprezentujące Biuro Kultury m.st. Warszawy. 

Wszystkie organizacje związkowe ustaliły wspólny termin rozpoczęcia strajku: 22 kwietnia 2024 roku!

Czytaj dalej...

List otwarty ws. pominięcia studentek i studentów zrzeszonych w OZZ Inicjatywa Pracownicza w spotkaniu z przedstawicielami środowiska studenckiego

Warszawa, 1.03.2024 r.

 

OZZ Inicjatywa Pracownicza

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Dariusz Wieczorek 

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego

 

LIST OTWARTY

w sprawie pominięcia studentek i studentów zrzeszonych w OZZ Inicjatywa Pracownicza w  spotkaniu z przedstawicielami środowiska studenckiego

 

Naszą uwagę zwróciło czwartkowe (29.02.2024 r.) spotkanie Ministra z ustawowymi reprezentantami społeczności studenckiej, czyli członkami samorządów i Parlamentu Studentów RP. Zapowiedziano na nim między innymi powołanie pełnomocnika ds. studentów. Poruszane tematy (niskie stypendia socjalne, brak akademików i ich opłakany stan) są obszarem działalności naszej organizacji związkowej, która zrzesza między innymi studentki i studentów. Podczas okupacji DS Jowita w Poznaniu złożono nam wiele deklaracji i obietnic — mamy nadzieję, że nie były one puste. Minister zapewniał, że nasz głos zostanie usłyszany. Na razie nie podjął w związku z tym żadnych działań. Jesteśmy zaniepokojeni przebiegiem spraw w związku z wysuniętymi przez nas żądaniami.

 

Głos ruchu studenckiego, który wbrew interesom samorządów i rektoratów walczy o poprawę warunków materialnych, został już dostrzeżony niejednokrotnie przez Ministerstwo oraz władze najważniejszych uczelni w kraju. Nie może mieć miejsca sytuacja, w której istotna grupa interesu jest pomijana w dyskusjach — przypominamy, że zarówno Samorząd UAM, jak i PSRP, od początku naszych działań dotyczących socjalnych problemów studenckich sprzeciwiały się postulatom wysuwanym przez studentów i studentki zrzeszone w Kołach Młodych Inicjatywy Pracowniczej i Studenckiej Inicjatywie Mieszkaniowej. Podobnie ma się sprawa na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie kampania, w której wyniku władze obiecały otwarcie drugiej publicznej stołówki na uczelni, została przez Samorząd określona mianem niepogłębionych merytoryką strajków. Społeczność studencka jest podzielona, i wszystkie jej części powinny być dopuszczone do głosu na tych samych zasadach.

 

Jeden z okupacyjnych postulatów studentek i studentów zrzeszonych w Inicjatywie Pracowniczej brzmiał następująco:

Żądamy, by przedstawiono projekt zmiany ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce ze szczególnym naciskiem na art. 106. [Akcje protestacyjne i strajki w uczelni] umożliwiający studentom i studentkom zrzeszonym w związkach zawodowych podjęcie strajku w razie naruszenia interesów lub praw studentów i studentek. Żądamy konsultacji tego projektu ze wspierającym działania okupujących Ogólnopolskim Związkiem Zawodowym „Inicjatywa Pracownicza”.

Podtrzymujemy nasze grudniowe żądania i liczymy, że zgodnie z wcześniejszymi zapewnieniami, studentki i studenci zrzeszone w związkach zawodowych, będą formalnie rozpoznawani jako strona negocjacji z uczelniami oraz Ministerstwem. 

 

Treść okupacyjnego listu otwartego z grudnia 2023 r.: https://ozzip.pl/dokumenty/item/3001-list-otwarty-minister-nauki-sim-ip 



W imieniu społeczności studenckiej zrzeszonej w OZZ Inicjatywa Pracownicza,

Gabriela Wilczyńska

Koordynatorka ds. Młodzieży

Komisja Krajowa OZZ Inicjatywa Pracownicza

Czytaj dalej...

Solidarność z Rainerem Raisingiem: Stop Amazon’s Union Busting! Publikacja listu solidarnościowego

19 września 2023 r. zastępca przewodniczącego rady zakładowej w centrum logistycznym Amazon w Achim BRE 4 w pobliżu Bremy, Rainer Raising, przegrał pierwszą apelację sądową od niesprawiedliwego zwolnienia. Amazon słynie z polityki i praktyk niszczenia związków zawodowych na całym świecie, od obu Ameryk po Europę i Azję. Ta niesławna międzynarodowa firma angażuje się i przoduje w najbardziej efektywnym finansowym wykorzystywaniu pracy pracowników, a tym samym nie ogranicza kosztów, jeśli chodzi o prześladowanie związków zawodowych, związkowców i inicjatyw związkowych. W tym celu zatrudnia dobrze opłacanych prawników antyzwiązkowych.

Tylko w 2022 roku Amazon wydał ponad 14,2 miliona dolarów na prawników zwalczających związki zawodowe. Z tego powodu, po tym jak Rainer Raising został zwolniony z Amazon w kwietniu 2023 r., nie byliśmy zaskoczeni, że przegrał swoją pierwszą apelację sądową. Potęga gospodarcza Amazon jest podstawą potęgi politycznej na arenie międzynarodowej, w zależności od ograniczeń, jakie ruch związkowy jest w stanie na nią nałożyć w różnych krajach.

W latach 2019-2021 Amazon podpisał umowy o wartości ponad 1,3 mld euro z europejskimi instytucjami publicznymi w ciągu zaledwie trzech lat. Kwota ta jest prawdopodobnie wyższa, ponieważ została obliczona na podstawie publicznie dostępnych danych. Jeszcze lepszym odzwierciedleniem potęgi Amazon jest fakt, że 99% zamówień publicznych udzielonych Amazon zostało przyznanych poza otwartym konkursem. Nie mamy absolutnie żadnych wątpliwości, że Rainer Raising został zwolniony z powodu swojej działalności związkowej i stanowiska. Nie jest on ani pierwszym, ani ostatnim pokrzywdzonym przez Amazon. Niemniej jednak Rainer Raising nie jest ofiarą; jest przykładem do naśladowania; jest naszym bratem i jednym z wielu aktywistów organizujących protesty i strajki, które pociągają Amazon do odpowiedzialności za szkody wyrządzone naszym społecznościom i naszej planecie.

Wysiłki Amazona, mające na celu sprawowanie władzy gospodarczej i politycznej ponad granicami sprawiają, że wygląda on jak wszechpotężna hydra lernejska, ze zdolnością do odrastania brzydkich głów w każdych okolicznościach. To tylko mit. Nasz związek zna, z gorzkiego doświadczenia, dwie prawdy. Pierwsza jest taka, że nie możemy pokładać zaufania w żadnej innej instytucji poza naszą własną samoorganizacją. A druga prawda jest taka, że zgodnie ze słowami irlandzkiego związkowca Jamesa Connoly'ego:

Wielcy wydają się nam wielcy tylko dlatego, że jesteśmy na kolanach. POZWÓL NAM POWSTAĆ!

Wzywamy do natychmiastowego przywrócenia do pracy związkowca Rainera Raisinga! Organizuj się przeciwko niszczeniu związków zawodowych!

Czytaj dalej...

Wydajemy książkę! Jowita zostaje: historia 10 dni ruchu studenckiego

Dwa miesiące po zakończonej sukcesem studenckiej okupacji DS Jowita możemy nareszcie poinformować: wydajemy książkę! Publikacja dokumentuje naszą walkę, zwycięstwa i lekcje z tego doświadczenia. To dopiero początek długiej walki o uniwersytety.

W środku znajdziecie między innymi:

  • 57 wywiadów z uczestniczkami i uczestnikami okupacji;
  • 20 tekstów naukowczyń i naukowców, którzy prowadzili wykłady podczas okupacji;
  • kalendarium okupacji i działań poprzedzających;
  • lekcje z okupacji Jowity;
  • 120 zdjęć, których wcześniej nie publikowałyśmy!

Ruchy społeczne cierpią z powodu chronicznego zaniedbywania własnej pamięci. Chcemy wreszcie zerwać z tym schematem. Jesteśmy świadome, że za parę lat będziemy jedynie historią. Zależy nam na tym, by kolejne grupy zbuntowanych studentek i studentów mogły sięgać po źródła takie, jak to, by uczyć się, jak zwyciężać w walce o swoje prawa. Spójrzcie na tę publikację jak na narzędzie. Wykorzystajcie ją, by poszerzyć swoją wiedzę. Zainspirujcie się do działania. A przede wszystkim pomóżcie nam dalej szerzyć ideę, że uniwersytety są naszym dobrem wspólnym.

Jowita to dopiero początek. Spodziewajcie się nas na uczelniach w całym kraju — niech ta książka będzie okazją do dyskusji, debat i rozmów o alternatywnym uniwersytecie na Waszych wydziałach. Dodatkowo książka będzie dostępna w formacie PDF na naszej stronie internetowej od marca 2024 r. 

Zainteresowanych spotkaniem wokół książki zapraszamy do kontaktu mailowego: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript..

Dziękujemy za udaną współpracę Wydawnictwu Ekonomicznemu Heterodox oraz Fundacji im. Lipińskiego.

Czytaj dalej...

Związek w Fiege / Zalando rośnie w siłę!

Od lat w naszym zakładzie wmawiano pracownikom, że założenie związku jest niemożliwe. A jednak udało się, i to jak! Dyktowane przez zarząd złe warunki pracy i niskie płace w końcu doczekały się odpowiedniej reakcji zatrudnionych. Ekspresowo rośniemy w siłę, od momentu powstania w listopadzie zrzeszyłyśmy już niemal 140 osób! W niedzielę 12 lutego przekształciłyśmy się z tymczasowej w stałą komisję OZZ Inicjatywa Pracownicza Fiege/Zalando. Poszerzyłyśmy prezydium do formalnego maksimum dziewięciu ujawnionych osób. Do reprezentacji przed pracodawcą wybrano silne związkowczynie.

Mocne przedstawicielstwo w zakładzie zyskały działy:

  • • sort-pack zmiana A - 4 osoby,
  • • pick-stow zmiana B - 1 osoba;
  • • high risk zmiana B - 3 osoby;
  • • zwroty zmiana B - 1 osoba.

Czemu powołałyśmy związek w Fiege Zalando pod Olsztynkiem? W październiku zarząd magazynu drastycznie pogorszył i tak trudne warunki pracy wprowadzając nagle dodatkowe pracujące soboty. W akcie niezgody wybuchł spontaniczny strajk na porannej i popołudniowej zmianie. Niezadowoleni pracownicy skontaktowali się z Inicjatywą Pracowniczą, co zaowocowało w akcji ulotkowej pod zakładem. Po nawiązaniu kontaktów między zmianami zrzeszyliśmy się w pierwszym w Polsce związku pracujących dla Zalando. W ciągu trzech miesięcy nasi członkowie prowadzili działania informacyjno-agitacyjne i formalne. Kolportowałyśmy deklaracje (także w wersji online!), założyłyśmy stronę internetową i profil na Facebooku, zorganizowałyśmy kilka akcji ulotkowych, z których największa odbyła się przy pomocy związkowców IP z Poznania. Nie dałyśmy się złamać zastraszaniu przez zarząd i wyśmiewaniu przez niedowiarków.

Dzięki naszej stanowczej postawie zrezygnowano z bezprawnych wyrywkowych kontroli przy wejściu i wyjściu z zakładu. Pozyskałyśmy ważne podstawowe dokumenty od zarządu, niezbędne do funkcjonowania związku i polepszania warunków pracy w firmie. Nasze działanie przyczyniło się do zawieszenia wręczania notatek służbowych za domniemane błędy w procesowaniu paczek. Dziś startujemy z nowym trzykrotnie większym prezydium i z nową siłą. Dziękujemy wszystkim koleżankom i kolegom, którzy współtworzą nasz związek i wykazują się dużym zaangażowaniem w działalność. Tylko wspólnie możemy skutecznie zadbać o nasze zdrowie i godne wynagrodzenie w pracy.

Dołącz do nas, wspólnie poprawmy warunki pracy!

Czytaj dalej...

Pracownice zjednoczone są niezwyciężone! Socjalna Manifa 2024

Międzynarodowy Dzień Kobiet już za rogiem — świętujmy go wspólnie!

Co? Przemarsz od pomnika Mikołaja Kopernika (Krakowskie Przedmieście) do Sejmu (ulica Wiejska 4/6/8);

Kiedy? 9 marca (sobota), godzina 14.00.

W tym roku spotykamy się w Warszawie, aby zaprotestować przeciwko antyspołecznej polityce zaciskania pasa i przemocy ze względu na płeć, jakiej doświadczamy w naszych życiach. Po zeszłorocznych wyborach parlamentarnych głoszono narrację, że to kobiety wygrały wybory i obaliły władze, osiągając swój feministyczny sukces. Liberalne media i organizacje świętowały wysoką frekwencję Polek w tegorocznych wyborach. My wiemy, że to bzdury. Nadal harujemy na śmieciowych umowach i płacimy niebotyczne czynsze, a to wszystko za przyzwoleniem władz, które działają ramię w ramię z przedstawicielami wielkiego biznesu i deweloperów. Legalnej, darmowej aborcji! Godnych płac! Niskich czynszów!

Maszerujemy jako pracownice domów opieki społecznej, magazynierki, kierowczynie, nauczycielki, opiekunki, studentki, lokatorki, matki, działaczki, pielęgniarki, a przede wszystkim kobiety. 

Prosimy partie polityczne o nieprzynoszenie swoich emblematów. 

Link do wydarzenia na Facebooku. Autorka grafiki: porszuwar.

 


Socjalny Kongres Kobiet to feministyczna inicjatywa działająca od 2018 r., którą zapoczątkowały działaczki Ogólnopolskiego Związku Zawodowego „Inicjatywa Pracownicza”. Socjalny Kongres Kobiet jest odpowiedzią na potrzebę reorganizacji priorytetów ruchu feministycznego – jest miejscem zarówno dyskusji, jak i propozycji realnych zmian dla pracownic, które są wyzyskiwane przez kapitalizm oraz patriarchat, w tym i swoje bogate „siostry'', np. na rzecz interesu prezesek dużych spółek. Godna praca i godna płaca nie są dla „silniejszych” kobiet, które związały się z kapitalistyczną organizacją rynku. Feminizm nie może być ruchem działającym jedynie na korzyść uprzywilejowanych kobiet, a godzącym się na ucisk pracownic. Nie zgadzamy się na wyzysk – również ze strony prezesek, kierowniczek, pracodawczyń. Działamy w związkach zawodowych, stowarzyszeniach lokatorskich i innych grupach walczących z wyzyskiem, biedą i brakiem wpływu na otaczającą nas rzeczywistość. 

V Socjalny Kongres Kobiet odbędzie się 25-26 maja w Łodzi — śledźcie nasze media, aby być na bieżąco.

Przeczytaj więcej o ostatnim SKK tutaj.

Zapoznaj się z postulatami Socjalnego Kongresu Kobiet.

Czytaj dalej...

XIII Krajowy Zjazd Delegatów i Delegatek OZZ Inicjatywa Pracownicza – zapowiedź

W dniach 24-25 lutego w Poznaniu odbędzie się XIII Krajowy Zjazd Delegatów i Delegatek OZZ Inicjatywa Pracownicza. Poniżej publikujemy program wydarzenia oraz najważniejsze informacje organizacyjne.

Zjazd Delegatów i Delegatek (KZDiD) jest najwyższą władzą OZZ Inicjatywa Pracownicza – na nim uchwalane są zmiany statutu, wybierane są władze krajowe (Komisja Krajowa, Krajowa Komisja Rewizyjna i Krajowa Komisja Pojednawcza) oraz podejmowane są najważniejsze decyzje o długofalowych działaniach Związku.

Każda podstawowa jednostka organizacyjna (komisja zakładowa, międzyzakładowa, środowiskowa oraz koło związkowe) zobowiązana jest do wybrania odpowiedniej liczby delegatów i delegatek reprezentujących ją na Zjeździe. Wg. przyjętej ordynacji liczba delegatów i delegatek jest zależna od liczebności komisji/koła i wynosi:

  • 2 osoby (dla struktur liczących do 50 osób);
  • 3 osoby (dla struktur liczących od 51 do 100 osób);
  • 4 osoby (dla struktur liczących od 101 do 150 osób);
  • 5 osób (dla struktur liczących powyżej 151 osób).

 

Wybór delegatów i delegatek odbywa się na ogólnym (walnym) zebraniu każdej komisji/koła. Aby wybrani przez daną komisję lub koło delegaci i delegatki mogli wziąć udział w zjeździe, konieczne jest prawidłowe zarejestrowania ich za pomocą elektronicznego formularza.

Link do formularza rejestracyjnego: https://forms.gle/zEaQGdRNyPh1zPjJ7 

Lokalizacja obrad: Dom Tramwajarza (ul. Słowackiego 19/21)

Termin: sobota 24 lutego oraz niedziela 25 lutego

Kontakt ws. organizacyjnych: zjazd [@] ozzip.pl



Program

XIII Krajowego Zjazdu Delegatów i Delegatek

Poznań, 24-25 lutego 2024 r.

 

Sobota, 24.02.2024

9:30 – 10:00

  1. Rejestracja uczestników i uczestniczek.

10:00 – 11:00 POCZĄTEK ZJAZDU

  1. Oficjalne rozpoczęcie Zjazdu, wybór Prezydium Zjazdu i Komisji Skrutacyjnej, stwierdzenie ważności Zjazdu.

11:00 – 12:30 SPRAWOZDANIA:

  1. Sprawozdanie merytoryczne Komisji Krajowej.

3.1. Funkcjonowanie KK (referuje Jarosław Urbański).

3.2. Funkcjonowanie Biura Związku i Zespołu d/s Prawnych (referuje Marta Rozmysłowicz).

3.3. Rozwój strukturalny Związku (referuje Bartosz Kurzyca).

3.4. Media i szkolenia (referuje Jakub Grzegorczyk).

3.5. Sprawy międzynarodowe (referuje Paweł Nowożycki).

3.6. Zespół ds. Migracji (referuje Ignacy Jóźwiak)

3.7. Sprawy dot. kobiet (referuje Weronika Dąbrowicz).

3.8. Rozwój i aktywność struktur młodzieżowych (referuje Gabe Wilczyńska).

3.9. Zagadnienia prawne (referuje Piotr Krzyżaniak). 

12:30 – 13:00 PRZERWA

13:00 – 14:00 SPRAWOZDANIA C.D.

3.10. Sprawozdanie finansowe za lata 2022-2023 (referuje Agnieszka Mróz).

  1. Sprawozdania KKR i KKP.

4.1. Sprawozdanie Krajowej Komisji Rewizyjnej (referuje Ignacy Jóźwiak).

4.2. Sprawozdanie Krajowej Komisji Pojednawczej.

4.3. Podjęcie uchwały nr 1 w sprawie udzielenia absolutorium ustępującej KK.

14:00 – 15:30 PRZERWA OBIADOWA

15:30 – 16:30 ZMIANY STATUTOWE

  1. Przedstawienie uchwał w sprawie zmian statutowych.

5.1. Dyskusja nad przyszłymi działaniami i zmianami w Statucie Związku.

5.2. Podjęcie uchwały nr 2 w sprawie zmian statutowych.

5.3. Podjęcie uchwały nr 3 w sprawie rozwoju struktur związku.

16:30-18:00 WYBORY

  1. Wybory do władz Związku: Komisji Krajowej, Krajowej Komisji Rewizyjnej, Krajowej Komisji Pojednawczej.

6.1. Przyjęcie uchwały nr 4 w sprawie kształtu Komisji Krajowej

6.2. Wybory.

18:00 – 18:30 PRZERWA NA OBLICZENIE GŁOSÓW

18:30 – 19:00

  1. Ogłoszenie wyników wyborów i podjęcie uchwał w sprawie wyborów władz Związku:

- Podjęcie uchwały nr 5 w sprawie wyboru KK.

- Podjęcie uchwały nr 6 w sprawie wyboru KKR.

- Podjęcie uchwały nr 7 w sprawie wyboru KKP.

 

Niedziela, 25.02.2024

10:00-11:00

  1. SPRAWY MIĘDZYNARODOWE. Spotkanie z delegacjami.

11:00-12:00

  1. KOORDYNACJA BRANŻOWE I TERYTORIALNE. Sprawozdanie z działań dotyczących koordynacji branżowych.

12:00-12:30

  1. KONFERENCJA PROGRAMOWA ZWIĄZKU.

- Podjęcie uchwały nr 8 w sprawie zwołania Konferencji Programowej.

12:30-13:00

  1. ORIENTACJA STRATEGICZNA ZWIĄZKU

11.1. Uchwała nr 9 w sprawie dotyczącej etatów i godzin związkowych.

13:00-14:00 PRZERWA LUNCH

14:00-15:30

  1. ORIENTACJA STRATEGICZNA ZWIĄZKU c.d.

11.2. Uchwała nr 10 w sprawie wynagrodzenia członków i członkiń Związku z pieniędzy Związku będących w dyspozycji Komisji Krajowej.

11.3. Uchwała nr 11 w sprawie ograniczeń członkowskich dla służb mundurowych i kadry kierowniczej.

11.4. Uchwała nr 12 w sprawie zakazu zawierania umów z pracodawcami sankcjonowanymi karami umownymi o charakterze finansowym.

11.5. Uchwała nr 13 w sprawie przyjęcia dokumentu pt. „Nasze zasady działania”.

15:30-16:00

  1. ZAKOŃCZENIE I PODSUMOWANIE ZJAZDU.
Czytaj dalej...

Europejskie spotkanie Międzynarodowej Związkowej Sieci Solidarności i Walk (Mediolan, 2-4.02.2024)

Europejskie spotkanie Międzynarodowej Związkowej Sieci Solidarności i Walk (Mediolan, 2-4.02.2024)

Spotkaliśmy się w Mediolanie 2-4 lutego 2024 r., aby kontynuować tworzenie więzi związkowych na terytorium Europy i wdrożyć ustalenia z 5. globalnego spotkania Międzynarodowej Związkowej Sieci Solidarności i Walk w Brazylii we wrześniu 2023 r. Kolejne europejskie spotkanie sieci odbędzie się 17-19 maja br. w Warszawie.

 

Uzgodniono rezolucje dotyczące następujących kwestii:

  • finansowania Sieci;
  • wsparcia dla europejskiej akcji pracowników i pracownic emerytowanych;
  • solidarność z oporem pracowników pracownic w Ukrainie;
  • wsparcie dla walki Argentyńczyków, która jest również naszą walką!
  • rolnictwo: trzeba pilnie zmienić model!
  • wsparcie dla antywojennej demonstracji oddolnych związków zawodowych we Włoszech 24 lutego w Mediolanie. Zakończyć ludobójstwo narodu palestyńskiego!
  • 7 kwietnia: Światowy Dzień Zdrowia;
  • zaprzestanie sprzedaży broni państwu Izrael, wsparcie dla demonstracji zwołanej 7 lutego przez palestyńskich dziennikarzy.

 

Ponadto zwołano następujące spotkania sektorowe:

  • 27 i 28 kwietnia w Paryżu L’union Syndicale Solidaires organizuje spotkanie sektora edukacji;
  • 6 i 7 lipca w Barcelonie hiszpańskie CGT organizuje spotkanie sektora metalurgicznego;
  • 19-21 listopada w Tuluzie L’union Syndicale Solidaires organizuje spotkanie sektora telemarketingu i call center.

 

Kolejne europejskie spotkanie Międzynarodowej Sieci Solidarności i Walk odbędzie się w Warszawie w dniach 17-19 maja i organizuje je OZZ Inicjatywa Pracownicza. Spotkanie dotyczyć będzie następujących tematów:

  • płaca minimalna i wdrażanie Dyrektywy w sprawie adekwatnych wynagrodzeń minimalnych w Unii Europejskiej;
  • imigracja i jej konsekwencje dla świata pracy;
  • kontynuacja tematu finansowania sieci.

 

L’union Syndicale Solidaires (Francja), STASA (Portugalia), OZZ Inicjatywa Pracownicza (Polska), Fronta di Lotta Non Austerity (Włochy), CUB (Włochy), CGT (Hiszpania), Co.Bas (Hiszpania), Intersindical Confederation (Hiszpania), COBAS Sardegna (Włochy) , CUB (Włochy), TUC Liverpool (Wielka Brytania)

Czytaj dalej...

Znowu ludzie, znowu kasta, znowu państwo w Argentynie

W środę, 24 stycznia, FORA (Federacja Pracowników Regionu Argentyny) wzięła udział w strajku generalnym i masowym marszu, który odbył się w Buenos Aires. Jesteśmy wdzięczni za udział w różnych demonstracjach, które odbyły się również w różnych miastach na całym świecie (Berlin, Madryt, Barcelona, Walencja, Rzym, Nowy Jork). Poniżej publikujemy odezwę FORA:

 

24 stycznia my, pracownicy, zatrzymujemy się i wychodzimy na ulice w ramach strajku krajowego, pierwszego strajku od kilku lat w trudnej sytuacji z nieodwracalnymi szkodami, które pogarszają jakość naszego życia. Musi to być ruch walki pracowniczej, aby pokazać naszą siłę, odbiegający od wezwania biurokratycznych central związkowych, które przez długi czas nie miały kontaktu z rzeczywistą sytuacją pracowników.

Pakiet reform zaproponowanych przez nadzwyczajny dekret DNU ogłoszony 20 grudnia i ustawa zbiorcza pokazują politykę, jaką obecny rząd zamierza prowadzić, aby osiągnąć większą wolność rynku, z korzyścią dla kasty biznesowej, która zamierza poszerzyć swoje horyzonty i zyski kosztem intensyfikacji wyzysku pracowników i utraty naszej siły nabywczej. Zwiększenie ucisku i represji wobec tych, którzy pracują i organizują się w obronie tego, co my — klasa pracująca — wspieraliśmy w ostatnim czasie. Państwo jako instrument władzy nie istnieje po to, by przyznawać prawa socjalne wyzyskiwanym. Dlatego też obrona praw socjalnych w zakresie dobrobytu ekonomicznego, politycznego i kulturowego leży wyłącznie w rękach wyzyskiwanych, pracowników, a naszą areną walki w obronie i powstrzymaniu tego, co chcą nam narzucić, są ulice, miejsca pracy i ich organizacja.

Państwo niczego nie daje, klasa pracująca zdobywa swoje prawa, walcząc razem i stawiając opór. Walka o te prawa jest ćwiczeniem mającym na celu osiągnięcie emancypacji z tej rzeczywistości gospodarczej. Javier Milei, obecny prezydent jest przykładem najbardziej groteskowego i burżuazyjnego pragnienia urzeczywistnienia państwa policyjnego z pałkami i bronią. W rzeczywistości nigdy nie doszło do zmiany paradygmatu między poprzednimi rządami a obecnym, co doprowadziło nas do społeczeństwa o bardzo wysokim odsetku ubóstwa. Rząd zamierza kryminalizować protesty, aby zminimalizować opór w procesie dyscyplinowania społeczeństwa. Jest to moment, w którym pilnie potrzebujemy odbudować organizacje pracownicze, w których będziemy mogli podejmować decyzje o walce z całym narzuconym złem i przeprowadzić transformację w kierunku nowych rozwiązań, które określą bardziej sprawiedliwe życie. Prosimy o rozpowszechnianie w sieciach z hasłem „nie dla DNU i antypracowniczych ustaw w Argentynie” oraz hasłem wzywającym do międzynarodowej solidarności, wraz z hashtagiem #ABAJOELDNU, #ABAJOLEYOMNIBUS, #QUESEVAYANTODXS.

Bardziej szczegółowe informacje na temat dekretu o stanie wyjątkowym i ustawy zbiorczej są dostępne w naszej gazecie „Organizacion Obrera” https://organizacion-obrera.fora.com.ar/. 

Bylibyśmy wdzięczni, gdybyście mogli przesłać nam zdjęcia lub linki do publikacji na nasz adres e-mail, abyśmy mogli je powielić, aby tutejsi towarzysze wiedzieli, że solidarność została zamanifestowana w anarcho-syndykalistycznym świecie. Wszystko to zostanie bardzo dobrze przyjęte przez tutejszych towarzyszy.

ROBOTNICY, WYJDŹCIE NA ULICE! ŻADNEGO DNU, ŻADNYCH ANTYPRACOWNICZYCH PRAW! STRAJK GENERALNY, DOPÓKI NIE ZNIKNIE KAŻDA Z NICH!

Czytaj dalej...

Warszawska Międzyzakładowa Komisja Personelu Niepedagogicznego: Co dalej z naszymi podwyżkami?

Kolejne spotkanie mediacyjne w ramach sporu zbiorowego – co dalej z naszymi podwyżkami?

We wtorek 23 stycznia odbyło się kolejne spotkanie w ramach mediacji w trwającym od czerwca ub.r. sporze zbiorowym. Co ważne, po raz pierwszy w rozmowach w ramach sporu udział wzięli przedstawiciele i przedstawicielki Biura Edukacji Urzędu Miasta. To efekt naszych działań – protestów i wystąpień na sesjach Rady Miasta w grudniu 2023 i styczniu br.

Chociaż władze miasta formalnie nie są stroną sporu zbiorowego, to jednak ich stanowisko i deklaracje mają kluczowe znaczenie dla tego jak się on zakończy – ostatecznie to samorząd decyduje o tym, jakie kwoty z budżetu zostaną przeznaczone na wynagrodzenia w szkołach specjalnych.

 

Jakie jest stanowisko władz miasta odnośnie naszych postulatów? 

  1. Usłyszeliśmy stanowcze „NIE” jeśli chodzi o 20% dodatek za pracę w warunkach trudnych dla pomocy nauczyciela. Chociaż pomoce nauczyciela otrzymują takie dodatki m.in. w Gdańsku czy Rybniku, to władze Warszawy stoją na stanowisku, że „decydując się na pracę na stanowisku pomocy, jesteśmy świadomi i świadome, w jakich warunkach praca ta będzie wykonywana”. Władze Warszawy nie są także zainteresowane zawieraniem układu zbiorowego pracy, który mógłby taki dodatek wprowadzić.
  2. Usłyszeliśmy deklarację, że władze Warszawy starają się dążyć do wzrostu wynagrodzeń zasadniczych – w tym także personelu niepedagogicznego – ale ze względu na sytuację finansową stolicy o konkretach będziemy mogli rozmawiać, jak zostanie uchwalony budżet państwa (najpewniej w marcu br.). 
  3. Nie ma zgody władz miasta na zrównanie pensji zasadniczej („podstawy”) z wynagrodzeniem minimalnym.
  4. Usłyszeliśmy też, że miasto jest skłonne rozważyć wprowadzenie jakiejś formy corocznej waloryzacji płac, ale nie ma jeszcze żadnej konkretnej propozycji, jak wyglądać by miała procedura takiej waloryzacji. 

 

Co jeszcze wiemy?

W styczniu br. na pewno nie są planowane żadne podwyżki dla pracowników i pracownic szkół specjalnych!

 

Na co się zgodziliśmy?

  1. Temat wynagrodzeń (zasadniczych i dodatków oraz waloryzacji) będzie poruszony jeszcze raz na spotkaniu naszej komisji z Zastępczynią Prezydenta Warszawy Panią Renatą Kaznowską 31 stycznia br.
  2. Na pewno w ramach mediacji spotkamy się jeszcze raz – w marcu lub kwietniu, gdy władze Warszawy przeanalizują sytuację finansową po uchwaleniu budżetu państwa.

 

O czym jeszcze rozmawialiśmy?

Poruszyliśmy temat atmosfery w szkołach, gdzie działamy i sygnałów, które do nas od Was docierają. Różne osoby w ostatnich miesiącach przekazywały nam, że boją się utraty pracy lub nieprzedłużenia umowy albo że za działalność związkową spotkają je nieprzyjemności ze strony przełożonych. Ze strony Biura Edukacji padła jasna deklaracja, że absolutnie niedopuszczalne jest wyciąganie jakichkolwiek negatywnych konsekwencji za przynależność lub działalność związkową. Groźby zwolnienia lub nieprzedłużenia umowy są bezprawne. W tej sprawie zostanie skierowane pismo do dyrekcji wszystkich szkół specjalnych w Warszawie, którego kopię otrzyma także nasza komisja.

 

Obserwuj Warszawską Komisję Międzyzakładową Personelu Niepedagogicznego na Facebooku.

Czytaj dalej...

Pozywamy poznański ZKZL. Portierki żądają odszkodowania za utracone wynagrodzenia

W kancelarii adwokackiej Marcina Czachora ostatnie dni 2023 roku upłynęły pod znakiem przygotowania 15 pozwów przeciwko poznańskiemu Zarządowi Komunalnych Zasobów Lokalowych i firmie Vision Group. Pięć lat temu portierki i portierzy strzegący budynków miejskich nie otrzymali należnego wynagrodzenia pomimo, że w ich sprawach zapadły prawomocne wyroki sądu pracy, potwierdzające ich roszczenia. Inicjatywa Pracownicza uważa, że odpowiedzialność za to ponosi solidarnie ZKZL i Vision Group (firma która wygrała przetarg na ochronę mienia). Pracowników i pracownice zatrudniały „firmy słupy”.

Czytaj dalej...

Kampania na rzecz budowy studni z wodą pitną w Ukrainie

  • Dział: Zagranica

W ramach międzynarodowej kampanii Pracownicza Pomoc dla Ukrainy (Workers’ Aid to Ukraine), publikujemy odezwę Jurija Samoiłowa z Niezależnego Związku Górników Ukrainy w mieście Krzywy Róg. Zachęcamy do wsparcia finansowego projektu zapewniającego dostęp do wody pitnej w regionie.

 

KRYZYSOWA SYTUACJA Z WODĄ – INICJATYWA ZWIĄZKOWCÓW Z UKRAINY  

Dzień dobry, nazywam się Jurij Samoiłow i jestem przewodniczącym Niezależnego Związku Zawodowego Górników w mieście Krzywy Róg w Ukrainie.  Chciałbym poruszyć temat ekologii. Zniszczenie przez rosyjskich okupantów elektrowni wodnej w Kachowce sprawiło, że dostęp do wody pitnej stał się dużym problemem dla pracowników. W mieście nie ma darmowej wodny pitnej, można ją tylko kupić w sklepach. 

Problemy z wodą były już wcześniej. W Krzywym Rogu, ze względu na lokalny przemysł wydobywczy, nigdy nie była ona zbyt dobrej jakości. 

 

NASZ PROJEKT ROZWIĄZANIA

Rozwiązanie problemu widzimy w wydobywaniu wody ze studni głębinowych. 

Kapitaliści i ich władza nie przejmują się tą sprawą, patrzą na zaopatrzenie w wodę przez pryzmat swoich interesów i zysków. Zarabiają pieniądze na sprzedaży wody butelkowanej tym, którzy są w stanie za nią zapłacić. To ich decyzja. Wiercenie studni i dystrybucję wody również chcą również przekształcić w dochodowe przedsiębiorstwo. Stanowisko klasy robotniczej i wszystkich zwykłych mieszkańców Krzywego Rogu jest jasne -   woda nie powinna być towarem. Woda jest dobrem wspólnym.

Konieczne jest rozpoczęcie wiercenia studni, które będą wspólną własnością ludzi, a nie pojedynczych osób. To określi charakter projektu.

Projekt ten składa się z kilku komponentów. 

Zakup sprzętu wiertniczego i zebranie funduszy są elementem technicznym. Do obsługi studni niezbędna jest pompa i samodzielne źródło energii elektrycznej.  Jest wiele takich szczegółów i wszystkie będziemy brać pod uwagę.  

Są też kwestie organizacyjne. Kto będzie prowadził odwierty? Jak będzie wyglądała sama praca? Będzie to ochotniczy zespół wiercący studnie, który w podziękowaniu za swoją pracę, sam będzie otrzymywał czystą wodę. 

Przy odpowiedniej organizacji, z jednym urządzeniem wiertniczym możliwe jest wywiercenie i wyposażenie co najmniej jednej lub kilku studni jednocześnie. Czysta woda, podobnie jak powietrze, nie powinna być na sprzedawać. Czysta woda powinna być darmowa i dostępna dla każdego. 

Projekt obejmuje też kwestię powszechnej świadomości: musimy wyjaśnić ludziom, że nie tylko powietrze i woda powinny być dostępne dla wszystkich. Obecnie wszystkie podstawowe produkty są produkowane w ilościach wystarczających dla każdego, a zapewnienie ludziom żywności, czystej wody, ciepła, produktów spożywczych i podstawowych leków nie jest już dziś problemem. 

Nie tylko woda, ale wszystkie te podstawowe dobra mogą i powinny być darmowe, jako prawo każdego człowieka. 

Państwo i kapitaliści nie chcą tego zapewnić i ze względu na swoją klasową naturę nie mogą. Chcą, by woda była towarem. Żyją z handlu wszystkim, co tylko przynosi korzyści. Jeżeli ta polityka będzie kontynuowana, nasi potomkowie będą musieli zdecydować, skąd wziąć tlen, ponieważ będzie on płatny. 

Tylko zorganizowana klasa robotnicza może zapewnić podstawowe dobra dla wszystkich. 

Z Projektem wiąże się też kwestia prawna. Wiercenie studni i pozyskiwanie wody może być problematyczne. Jednak Konstytucja Ukrainy stwierdza, że zasoby mineralne należą do ludzi i że każdy ma prawo do godnego życia.

 

Przelewy wykonywać można również na nasze konto, tytułując je: „Dotacja na cele statutowe - pomoc dla ukraińskich związkowców”
Numer konta: 31 2130 0004 2001 0577 6570 0057
Czytaj dalej...

Walne zebranie komisji w Providencie (25 stycznia 2024 r.)

 W dniu 25.01.2024 roku (czwartek) odbędzie się Zebranie Ogólne Członków i Członkiń Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Inicjatywa Pracownicza przy zakładzie pracy Provident Polska SA.

Miejsce spotkania:
72-320 Trzebiatów, ul. Wspólna 7

Godzina spotkania: 16:30

Prezydium Komisji Zakładowej OZZIP
w Provident Polska SA

Czytaj dalej...

Poznań: Żądamy 900 zł - ani grosza mniej!

Poznańskie komisje prowadzące rozmowy z Miastem w sprawie podwyżek na 2024 r., odrzuciły propozycję wzrostu płac o 350 zł. Żądają najmniej 900 zł brutto miesięcznie / osobę, ponad to, co wynika ze wzrostu płacy minimalnej od 1 stycznia nadchodzącego roku.

Czytaj dalej...

List otwarty do rektorki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

  • Dział: Dokumenty

15 grudnia 2023 r., Poznań

 

LIST OTWARTY

DO REKTORKI UNIWERSYTETU IM. ADAMA MICKIEWICZA
W POZNANIU BOGUMIŁY KANIEWSKIEJ

w sprawie zagospodarowania sal konferencyjnych w DS Jowita
na samorządną przestrzeń naukowo-kulturalną

 

Podczas protestu studenckiego w DS Jowita od dnia 8.12 przestrzeń sal konferencyjnych umożliwiła społeczności akademickiej z całej Polski działalność naukową, kulturalną i edukacyjną, która nie mieściła się do tej pory w ramach funkcjonowania Uniwersytetu. Wobec tego osoby okupujące zawarły w swoich postulatach z dn. 14.12 następujące żądanie:

Żądamy zachowania przestrzeni sal konferencyjnych w DS Jowita jako oddolnego centrum społeczno-kulturowego. Na terenie okupowanych sal konferencyjnych odbywają się wykłady, szkolenia, warsztaty, dyskusje oraz wydarzenia kulturowe. Obecnie miejsce to pełni funkcję aktywizowania społeczności studenckiej i utrata tej przestrzeni jest działaniem na szkodę Uniwersytetu. Dzięki tej przestrzeni studenci i studentki mają szanse na realny udział w życiu uniwersyteckim. Wobec tego domagamy się, aby władze UAM wyznaczyły część budżetu uniwersyteckiego, który byłby przeznaczony na rozwój tego miejsca, którym zarządzałby demokratycznie wybrany komitet studentów i studentek zrzeszonych w związkach zawodowych. 

W związku z rozmową z ministrem nauki i szkolnictwa wyższego i zapewnieniami o podjęciu prac nad postulatem umożliwienia studentom i studentkom zrzeszania się w związkach zawodowych proponujemy rozwiązanie przejściowe. 

Zobowiązujemy się do sformalizowania Studenckiej Inicjatywy Mieszkaniowej jako stowarzyszenia. Proponujemy powierzenie temu niezależnemu, studenckiemu podmiotowi przestrzeni sal konferencyjnych w DS Jowita. 

Dzięki naszym wspólnym staraniom i bezprecedensowej mobilizacji środowiska uniwersyteckiego udało się nie tylko zachować Jowitę, ale i wprowadzić potrzeby naszej społeczności do debaty publicznej. Tak wiele z nas było skłonnych spać na ziemi przez tydzień i udało się nam sprowadzić na teren okupacji kadrę akademicką i studentów z całej Polski. Na dyskusjach gościłyśmy także wielu byłych mieszkańców Jowity i absolwentów UAM, którzy wyrażali swoje wsparcie dla naszych działań. Czy potrzeba większego dowodu na to, że studenci i studentki powinni mieć dostęp do tej przestrzeni?

Zobowiązujemy się dalej dbać o tę przestrzeń, która samą swoją obecnością świadczy o wysokim poziomie zaangażowania społecznego, naukowego i kulturowego studentek i studentów UAM. Mamy nadzieję, że podziela Pani nasz punkt widzenia i oczekujemy nawiązania dialogu w naszym wspólnym interesie.

 

Podpisano,

społeczność protestujących Domu Studenckiego Jowita

Czytaj dalej...

List otwarty do ministra nauki i szkolnictwa wyższego

  • Dział: Dokumenty

14 grudnia 2023 r., Poznań

 

LIST OTWARTY

DO MINISTRA NAUKI I SZKOLNICTWA WYŻSZEGO

 

My, niżej podpisane studentki, studenci, pracownice i pracownicy Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza oraz innych uczelni w Poznaniu i w Polsce wspierający okupację Domu Studenckiego Jowita, zwracamy się z następującymi postulatami:

1. Jowita ma znowu służyć studentom i studentkom jako tani, publiczny akademik. 

Ponadto:
Żądamy zadeklarowania planu zapewnienia miejsc w akademiku dla co najmniej 10% osób studiujących na każdej uczelni publicznej w Polsce. Ten odsetek winien jest rosnąć z biegiem czasu. Czynsze w akademikach powinny być obniżane i utrzymywane na najniższym możliwym poziomie. Istniejące akademiki powinny być remontowane i unowocześniane, a ich zasób powiększany. Powyższe żądania muszą być realizowane przez finansowanie celowe z Ministerstwa (np. dedykowany fundusz).

2. Żądamy zapewnienia wszystkim członkom społeczności każdej publicznej uczelni w Polsce dostęp do tanich, publicznych stołówek oraz pokojów socjalnych wyposażonych w sprzęt AGD niezbędny do podgrzania posiłków (np. dedykowany fundusz).

3. Żądany radykalnego podwyższenia kwot oraz progu przyznawania stypendium socjalnego i powiązania ich z waloryzowaną kwotą (np. wynagrodzeniem minimalnym lub stawką odtworzeniową).

4. Żądamy, by przedstawiono projekt zmiany ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce ze szczególnym naciskiem na art. 106. [Akcje protestacyjne i strajki w uczelni] umożliwiający studentom i studentkom zrzeszonym w związkach zawodowych podjęcie strajku w razie naruszenia interesów lub praw studentów i studentek. Żądamy konsultacji tego projektu ze wspierającym działania okupujących Ogólnopolskim Związkiem Zawodowym „Inicjatywa Pracownicza”.

5. Żądamy zachowania przestrzeni sal konferencyjnych w DS „Jowita” jako oddolnego centrum społeczno-kulturowego. Na terenie okupowanych sal konferencyjnych odbywają się wykłady, szkolenia, warsztaty, dyskusje oraz wydarzenia kulturowe. Obecnie miejsce to pełni funkcję aktywizowania społeczności studenckiej i utrata tej przestrzeni jest działaniem na szkodę uniwersytetu. Dzięki tej przestrzeni studenci i studentki mają szanse na realny udział w życiu uniwersyteckim. Wobec tego domagamy się, aby władze UAM wyznaczyły część budżetu uniwersyteckiego, który byłby przeznaczony na rozwój tego miejsca, którym zarządzałby demokratycznie wybrany komitet studentów i studentek zrzeszonych w związkach zawodowych. 

 

Dodatkowo domagamy się pisemnej gwarancji, że po ewentualnym opuszczeniu budynku żadnej z osób nie spotkają konsekwencje prawne w związku z udziałem w okupacji.

 

Żądamy pisemnej odpowiedzi na list otwarty do 17 grudnia 2023 r. 

Podpisano,

okupujący DS „Jowita” i wspierający protest społeczności studenckiej

Czytaj dalej...

O wyższe płace i niższe czynsze - związki zawodowe i lokatorzy na stołecznej Radzie Miasta

14 grudnia w Warszawie odbyła się sesja budżetowa Rady Miasta. Licznie pojawili się na niej przedstawiciele i przedstawicielki Inicjatywy Pracowniczej i organizacji lokatorskich - Warszawskiego Stowarzyszenia Lokatorów i Ruchu Sprawiedliwości Społecznej. Wspólnie domagalismy się uwzględnienia w budżecie miasta wydatków związanych z podwyżkami płac w sferze budżetowej Warszawy i prospołecznej polityki mieszkaniowej.

Czytaj dalej...

Pracownice i pracownicy uniwersytetów murem za okupującymi DS „Jowita”!

Warszawa, 11.12.23

 

Jako przedstawicielki i przedstawiciele Komisji Zakładowych OZZ Inicjatywa Pracownicza działających na uniwersytetach i w instytucjach naukowych wyrażamy solidarność z osobami prowadzącymi protest okupacyjny w Domu Studenckim Jowita w Poznaniu. Zdecydowanie popieramy ich postulaty.

Pogłębiający się od lat kryzys mieszkaniowy, wraz z innymi problemami ekonomicznymi (wzrost kosztów życia, spadek realnych wynagrodzeń) dotyka większość członków i członkiń społeczności akademickiej. W sposób szczególnie dotkliwy doświadczają go studentki i studenci. Wysokie koszty najmu zmuszają ich do pracy w coraz większym wymiarze godzin, często kosztem studiów, czasu wolnego i własnego zdrowia. Konsekwencją tego są coraz częstsze sytuacje kryzysu zdrowia psychicznego wśród osób studiujących, przerwy w studiowaniu lub rezygnacja ze studiów. Wysokie koszty utrzymania w największych miastach są również barierą dla podejmowania lub kontynuowania studiów przez osoby bez finansowego wsparcia rodziców. Studia wyższe, zamiast prawa dostępnego dla wszystkich młodych osób, stają się elitarnym przywilejem.

W obliczu tych nakładających się na siebie kryzysów polskie uczelnie pozostają zaskakująco bierne. Akademiki i domy pracowników naukowych są od lat zaniedbywane. Warunki mieszkaniowe w nich są coraz gorsze, a ich ceny rosną. Mało która uczelnia inwestuje w nowe akademiki, a niektóre wręcz pozbywają się ich — czego najbardziej bulwersującym przykładem są plany sprzedaży przez Uniwersytet Adama Mickiewicza położonego w samym centrum Poznania Domu Studenckiego „Jowita”. Na skutek takiej polityki tylko kilka-kilkanaście procent studentów uczelni publicznych może liczyć na miejsce w akademiku. Reszta zmuszona jest poszukiwać najmu pokojów na coraz droższym i mniej dostępnym rynku mieszkaniowym.

Podobnie wygląda sytuacja ze stołówkami — są zaniedbane, jest ich za mało, posiłki w nich są coraz droższe. Władze uniwersytetów na ogół nie przywiązują wagi do tego, czy osoby studiujące i pracujące na uczelni mają czas i możliwość zjedzenia w ciągu dnia zajęć/pracy pełnowartościowego, ciepłego posiłku. Stypendia socjalne są niewystarczające, a kryteria ich przyznawania są tak restrykcyjne, że nie przysługują nawet osobom w trudnej sytuacji materialnej.

Jako pracownice i pracownicy uniwersytetów i instytucji badawczych domagamy się od naszych pracodawców przygotowania strategii działania w obliczu pogłębiającego się kryzysu. Protestujemy przeciwko zaniedbywaniu zaplecza socjalnego, które pełni wyjątkowo istotną rolę w czasach kryzysu. Postulujemy zwiększenie nakładów na infrastrukturę – akademiki, domy pracowników naukowych, stołówki – i wsparcie materialne dla osób studiujących i pracujących w akademii. Domagamy się również wzrostu wynagrodzeń i stypendiów doktoranckich. W szczególności, za niedopuszczalną uważamy sytuację, w której wciąż wielu pracowników i pracownic, zwłaszcza na stanowiskach administracyjnych i obsługi, otrzymuje zaledwie minimalne wynagrodzenie. Koszty życia w miastach akademickich rosną szybko. Bez odpowiedniej polityki władz uniwersytetów i instytucji naukowych oraz bez zmian w polityce państwa, w polskiej akademii niedługo zabraknie chętnych do studiowania i do pracy.

Wzywamy też miasta do wspierania i współpracy z uczelniami wyższymi. Studia i badania naukowe służą również lokalnym społecznościom. Miasta mogą przekazywać swoim uczelniom grunty i zapewniać dostępny dach nad głową, np. poprzez budowę własnych akademików. Mogą także wspierać rozwój transportu publicznego i innych usług, tak aby  uczelnie funkcjonowały z miastami w synergii, a nie konflikcie. Władze miast mają narzędzia by akademiki i mieszkania na wynajem na studencką kieszeń zastąpiły krajobraz patodeweloperki, czynszów oderwanych od płac, spekulacji mieszkaniami oraz najmu krótkoterminowego. 

Oczekujemy wspólnego działania władz akademii, samorządów i państwa w zapewnieniu godnych warunków studiowania i pracy na uczelniach i w instytutach naukowych. Wzywamy wszystkich członków i członkinie wspólnoty akademickiej do solidarności ze studentkami i studentami walczącymi o rzeczy fundamentalne i do wsparcia tej walki.

 

Podpisano,

Komisja Zakładowa OZZ IP przy Uniwersytecie Jagiellońskim 

Międzyzakładowa Komisja OZZ IP w Polskiej Akademii Nauk

Komisja Międzyzakładowa OZZ IP przy Teatrze Ósmego Dnia 

Komisja Zakładowa OZZ IP na Uniwersytecie Warszawskim

Komisja Zakładowa OZZ IP na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika 

Komisja Zakładowa OZZ IP na Uniwersytecie Gdańskim

Związek Zawodowy Nauczycieli Akademickich Akademii Sztuki w Szczecinie

Komisja Zakładowa OZZ IP na Uniwersytecie SWPS

Komisja Zakładowa OZZ IP na Uniwersytecie Wrocławskim

Czytaj dalej...

Warszawskie komisje IP do władz miasta: czas na podwyżki!

Przychodzimy na Radę Warszawy jako pracownicy i pracownice, mieszkańcy i mieszkanki miasta, bo domagamy się wyższych płac i niższych czynszów. Mamy dość polityki oszczędności i cięć, na której tracimy my, a zarabiają najbogatsi. Wzywamy władze Warszawy do podniesienia wynagrodzeń w sektorze publicznym — tak, żeby nasze pensje wystarczały na życie w mieście, na rzecz którego codziennie pracujemy. Wzywamy władze Warszawy do spełnienia swojego obowiązku i rozwiązania problemów mieszkaniowych — celem polityki mieszkaniowej miasta powinno być dobro mieszkańców, nie zyski elit. Razem, solidarnie będziemy walczyć o lepsze warunki życia dla Warszawy.

 

POSTULATY PRACOWNICZE:

Nasza sytuacja jako pracowników i pracownic sektora kultury oraz personelu niepedagogicznego samorządowych instytucji z roku na rok staje się coraz gorsza. Jesteśmy jednymi z najmniej zarabiających grup w Warszawie.  Pełnimy ważną społeczną funkcję i posiadamy rzadkie, specjalistyczne umiejętności, jednak nasze wynagrodzenia nie pozwalają  na godne życie.  Nasze wynagrodzenia zasadnicze są niższe od obowiązującej płacy minimalnej.  Już dzisiaj ze szkół i teatrów  odchodzą doświadczone i wartościowe osoby. Wobec radykalnego wzrostu kosztów życia w Warszawie poprawa płac i warunków pracy pracownic i pracowników niepedagogicznych oraz osób zatrudnionych w sektorze kultury w instytucjach samorządowych musi stanowić priorytet dla rządzących miastem.

 

Dlatego domagamy się:

  1. Podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego wszystkich pracowników i pracownic stanowiących personel niepedagogiczny oraz pracowników i pracownic kultury, których to dotyczy, w samorządowych instytucjach oświaty i kultury do wysokości płacy minimalnej z dniem 1 stycznia 2024 r.
  2. Wprowadzenia dodatku specjalnego z tytułu opieki nad niepełnosprawnymi dziećmi i młodzieżą, uczęszczającymi na zajęcia dydaktyczno wychowawcze w wysokości 20%.
  3. Wprowadzenia corocznej waloryzacji wynagrodzeń zasadniczych personelu niepedagogicznego oraz pracowników kultury, których to dotyczy, w wysokości  odpowiadającej procentowemu wzrostowi minimalnego wynagrodzenia za pracę.
  4. Podwyższenia wynagrodzeń zasadniczych pracowników i pracownic zarabiających powyżej płacy minimalnej (stanowiących m.in. personel administracyjny, producencki, techniczny, merytoryczny, konserwatorski) w instytucjach kultury podległych miastu stołecznemu Warszawa o 30%. Tyle bowiem według danych GUS wyniosła skumulowana inflacja w latach 2021 - 2023. 
  5. Zaprzestania praktyki włączania dodatków (premii regulaminowych, stawek za określone obowiązki służbowe, dodatku za „wysługę lat”) do wynagrodzenia w celu uniknięcia podwyższania płacy minimalnej.  

 

POSTULATY LOKATORSKIE:

Ostatnie dwadzieścia lat pozostawiło nas bez złudzeń — polityka mieszkaniowa prowadzona przez warszawski samorząd służy bogaceniu się elit i deweloperów, zamiast zapewniać godne życie mieszkańcom i mieszkankom stolicy. Reprywatyzacja kolejnych budynków komunalnych czy prywatyzacja warszawskiej sieci ciepłowniczej ukazuje, że miasto aktywnie umożliwia prywatnym inwestorom zarabianie na najuboższych. Na krzywdzie lokatorów i lokatorek zasobu gminnego zarabia również poprzez zmuszanie ich do odpracowywania długów narosłych wskutek podnoszenia cen czynszów oraz niewywiązywania się z obietnic podłączania kolejnych budynków do centralnego ogrzewania — przez co lokatorzy i lokatorki zmuszone są ogrzewać mieszkania grzejnikami elektrycznymi. W zasobie Towarzystwa Budownictwa Społecznego budynki również nie są remontowane, a protokoły zdawczo – odbiorcze przy nabyciu partycypacji na rynku nie uwzględniają rzeczywistej kondycji lokali. Starsze bloki wymagają konkretnych napraw, ale mimo przepisów nakładających na spółki obowiązek dbania o zasoby, wymagane czynności nie są przeprowadzane. Pracownicy warszawskiego samorządu nie mogą dłużej przedkładać zysku ponad dobrostan i bezpieczeństwo mieszkańców i mieszkanek Warszawy!

 

Dlatego domagamy się:

  1. Podłączania do centralnego ogrzewania kolejnych budynków zawierających mieszkania zasobu gminnego, a także podnoszenia standardów lokali komunalnych poprzez odpowiednią termoizolację oraz odnawianie instalacji kanalizacyjnych i elektrycznych.
  2. Obniżenia czynszów proporcjonalnie do kryterium dochodowego. Zaprzestania wpędzania lokatorów i lokatorek w długi — oddłużenia lokatorów oczekujących na przydział do mieszkań socjalnych, zmuszonych uiszczać tzw. czynsz karny.
  3. Wprowadzenia zmian w systemie gospodarowaniem odpadami. Zaprzestania naliczania opłat od gospodarstwa domowego i zmianę systemu na opłaty proporcjonalne do liczby lokatorów i lokatorek.
  4. Renowacji warszawskich pustostanów i intensywnego poszerzania zasobu gminnego. Priorytetyzowania budowy mieszkań komunalnych i socjalnych, względem mieszkań TBS. Wypełnienia w następnym roku obietnicy Rafała Trzaskowskiego o budowie 1500 mieszkań rocznie. 
  5. Wyciągnięcia konsekwencji za niewłaściwe gospodarowanie mieniem TBS – w tym braku przejrzystości odnośnie spłat kredytów przez spółkę; braku koniecznych napraw; przeznaczania funduszy uzyskanych z wynajmu miejsc parkingowych, lokali użytkowych oraz przestrzeni pod paczkomaty na cele inne, niż określone w Ustawie.

 

Warszawska Międzyzakładowa Komisja Personelu Niepedagogicznego OZZ Inicjatywa Pracownicza

Komisja Zakładowa OZZ Inicjatywa Pracownicza przy Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hübnera

Komisja Zakładowa OZZ Inicjatywa Pracownicza przy Teatrze Studio

Komisja Zakładowa OZZ Inicjatywa Pracownicza przy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

Warszawskie Koło Młodych Inicjatywy Pracowniczej

Warszawskie Stowarzyszenie Lokatorów

Mieszkanki i Mieszkańcy Zasobów TBS Warszawa Północ

Czytaj dalej...
Subskrybuj to źródło RSS

OZZ Inicjatywa Pracownicza
Komisja Krajowa

ul. Kościelna 4/1a, 60-538 Poznań
514-252-205
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
REGON: 634611023
NIP: 779-22-38-665

Przystąp do związku

Czy związki zawodowe kojarzą ci się tylko z wielkimi, biurokratycznymi centralami i „etatowymi działaczami”, którzy wchodzą w układy z pracodawcami oraz elitami politycznymi? Nie musi tak być! OZZIP jest związkiem zawodowym, który powstał, aby stworzyć inny model działalności związkowej.

tel. kontaktowy: 514-252-205
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Kontakt dla prasy

tel. kontaktowy: 501 303 351
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

In english

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.